DOROTA BUCZKOWSKA. STANY PRZEJŚCIOWE

Jak pisze o swojej twórczości sama artystka:

Moja praktyka artystyczna koncentruje się na stanach przejściowych — momentach, w których ciało, emocja lub materia wciąż trwają, a jednocześnie już podlegają transformacji.

Interesuje mnie potencjał wpisany w stany przejściowe — napięcie, które podtrzymuje je przy życiu, nawet gdy ich pierwotna forma ulega rozpadowi. Pracując z materią organiczną, papierem, obrazem oraz fotografią archiwalną, traktuję materiał jako nośnik pamięci i fizycznego śladu. Postacie w moich pracach tracą indywidualną tożsamość i stają się anonimowymi nośnikami emocji, podczas gdy sama forma przeobraża się w skorupę, pozostałość, miejsce dawnej obecności. Zamiast opowiadać historie, moje prace tworzą przestrzenie dla trudnych, ponadczasowych stanów zawieszonych pomiędzy trwaniem a zanikiem.

„Projekt Buczkowskiej – zatytułowany „Rok w sanatorium” – zaczął się od zdjęć wyjmowanych z pudeł ulicznych sprzedawców; poszukując starych pocztówek, artystka znajdowała na antykwarycznych straganach również osierocone fotografie, z jednej strony czytelne, pozwalające na rozpoznanie póz i gestów, układające się w jakieś historie i konfiguracje; z drugiej zaś wyrwane z kontekstu, często ze skazą, naddarciem lub blizną. Podobne uszkodzenia materii zdjęcia – co ważne, wynikające nie z kaprysów procesu fotochemicznego, lecz dotykające tej właśnie warstwy materialnej – Buczkowska wykorzystuje jako punkt wyjścia.”

tekst: Iwona Kurz „Cieniem-pisanie: poezja materii. Dorota Buczkowska i Rok w sanatorium”